Terug naar hoofdinhoud

PROGRAMMA 3 Zorg: de Menselijke maat centraal

De Groninger wil goede zorg wanneer het nodig is, zonder eindeloze wachtlijsten of bureaucratie. Ouders willen dat hun kinderen de hulp krijgen die ze nodig hebben. De realiteit: Jeugdbescherming Noord staat onder verscherpt toezicht, wachtlijsten zijn te lang, gezinnen raken uitgeput. De PVV ziet dat de jeugdzorg een verdienmodel is geworden van macht en geld, in plaats van kwaliteit en menselijkheid. De PVV eist een fundamentele reorganisatie, prestatie-eisen voor instellingen, en respect voor ouders en kinderen. Zorg moet mensgericht zijn, niet papier- en regel-gedreven.

3.1 Jeugdzorg

De landelijke PVV heeft de bezuinigingen op de jeugdzorg en op het gemeentefonds teruggedraaid. En heeft daarmee ook de stad gered uit het financiële ravijn en investeert landelijk 3 miljard extra in de jeugdzorg en gemeenten.

Het wordt nu echt tijd dat de raad ingrijpt. Als we dat niet doen, gaat er weer een generatie in Groningen verloren. Het geld wordt dus gewoon niet goed geïnvesteerd en uitgegeven aan de verkeerde dingen. Besturen, management en falende organisaties.

We zien een systematisch wanbeleid in de jeugdzorg. De jeugdzorg wordt betaald door het uit huis plaatsen van kinderen. In de jeugdzorg is het zo dat op het moment je een kind dat uit huis is geplaatst en wordt begeleid dat dit een verdienmodel wordt. Het is ook onze conclusie dat de jeugdzorg een verdienmodel is geworden van macht, geld en ideologisch gedreven bestuurders. Terwijl het alleen moet gaan om kwaliteit en wat het beste is voor de kinderen en ouders. Een flinke reorganisatie is dus nodig.

Al tien jaar worstelt de gemeente Groningen met het organiseren van effectieve jeugdzorg. Kinderen en gezinnen zijn de dupe van falend beleid, lange wachtlijsten, instellingen die hun werk niet aankunnen en personeelstekorten. De PVV heeft bij de overdracht in 2015 al gewaarschuwd dat als de inkoop van zorg niet door specialisten wordt gedaan en als je zorg dichter bij de wijk brengt, dat de zorg overstelpt zou worden met nieuwe aanvragen.

We hebben te maken met instellingen die onder verscherpt toezicht staan met personeelstekorten en met een gebrek aan transparantie.

De PVV wil harde prestatie-eisen, sancties voor falende instellingen en een versterking van de rechtspositie van ouders en kinderen. Dus moet er altijd een beschikking worden afgegeven (beschikkingsvrij werken is in strijd met de Algemene wet bestuursrecht Awb). De rechtspositie van het personeel moet verbeterd worden. Door het beroep aantrekkelijker maken, meer te faciliteren en de lonen te verbeteren lonen. Door meer specialisten aantrekken. Door personeel meer te bieden en ook door in personeel te investeren. Dus het management te professionaliseren.

Jeugdbescherming Noord hoeft niet kunstmatig overeind gehouden te worden met belastinggeld. De hulp aan kinderen kan gewoon doorgaan, maar onder een andere organisatie - zonder de bestuurslaag en cultuur die het huidige fiasco hebben veroorzaakt.

Gemeenten zijn eindverantwoordelijk voor passende jeugdbescherming. Die plicht kun je niet uitbesteden aan een organisatie die jarenlang structureel heeft gefaald.

De PVV-Groningen heeft een vergelijking gemaakt met andere grote steden en onze belangrijkste conclusies zijn:

  • Groningen mist wat andere steden wel doen: regie in de wijk, dichtbij georganiseerde toegang én integrale samenwerking;
  • Groningen blijft steken in interne herstelstructuren zonder stevige externe samenwerking of sturing vanuit de raad.

Onze aanbevelingen ter verbetering van het herstelplan in Groningen:

  1. Versterk wijkgerichte preventie en vroegsignalering: Introduceer wijkteams die laagdrempelige toegang bieden tot jeugdhulp. Vergelijkbaar met de OKT's (Ouder- en KindTeams) in Amsterdam;
  2. Verbeter samenwerking met onderwijsinstellingen: Stimuleer samenwerking tussen jeugdzorg en scholen om problemen bij jongeren vroegtijdig te signaleren en aan te pakken. Zoals in Rotterdam;
  3. Voer integrale buurtteams in: Volg het voorbeeld van Utrecht. Zet buurtteams op die de toegang en de uitvoering van jeugdhulp verzorgen met een focus op integrale en contextgerichte hulp;
  4. Beperk het aantal jeugdzorgaanbieders: Breng het aantal jeugdzorgaanbieders terug om de regie te versterken. Zoals Den Haag heeft gedaan;
  5. Versterk de rechtspositie van ouders en kinderen: Zorg voor transparante communicatie en meer betrokkenheid van ouders en kinderen bij het hulpverleningstraject. Zo kan het vertrouwen in de jeugdzorg herstellen;
  6. Formuleer prestatie-eisen gekoppeld aan sancties: Koppel financiële steun aan concrete prestatie-eisen en stel sancties in voor instellingen die niet voldoen aan kwaliteitsnormen;
  7. Investeer in personeel en deskundigheid: Pak het personeelstekort aan door te investeren in opleiding en het aantrekken van gekwalificeerd personeel, en zorg voor voldoende ondersteuning en begeleiding;
  8. Monitor en evalueer het herstelplan regelmatig: Stel duidelijke doelen en termijnen voor het herstelplan en evalueer de voortgang regelmatig om bij te sturen waar nodig.

Aanvullend:

  1. Afpellen van de verantwoordelijkheden van de wethouder: de raad moet weten wie wanneer heeft gefaald en waarom er niet eerder is ingegrepen. We willen een raadsinformatiebrief met een overzicht van alle signalen sinds 2020, met daarbij de concrete acties van het college;
  2. Structurele prestatie-eisen aan JBN/VTG (Jeugd Bescherming Noord/ Veilig Thuis Groningen) koppelen aan financiering:
  3. Maximale wachttermijnen van 4 weken;
  4. Jaarlijks personeelsverloop onder 15%;
  5. Verplichte externe audits op cliënttevredenheid en doorlooptijden.
  • Jeugdzorg reorganiseren;
  • Thuiszorg en ouderenzorg hervormen: minder papier, meer menselijk contact;
  • Geen rechtszaken tegen kwetsbare inwoners;
  • Geld van klimaat- en diversiteitspotjes naar de zorg.

3.3 Daklozenbeleid volgens het Deens-Finse model

  • 6 maanden gegarandeerde opvang voor iedere autochtone Groningse dakloze;
  • Geen open opvang voor illegalen of nieuwe instromende groepen;
  • Eerst stabiliteit: dak boven je hoofd;
  • Daarna: schuldsanering, zorg en werktrajecten
  • Bestrijden van overlast en daarom bedelverbod handhaven.

"Rust voor de samenleving, perspectief voor daklozen."